بی روح ترینی در بی دنیا

شیدا شدم

2008-11-03T20:47:00.001+03:30

صحبت از پژمردن یک برگ نیست
فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست
فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست
فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست
در کویری سوت و کور
در میان مردمانی با این مصیبتها صبور
صحبت از مرگ محبت مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانیت است
هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا
آنچه این نامردمان با جان انسان می کنند
....

نیست باز آمدنم باز اگر خواهم رفت

2008-09-01T22:04:00.000+04:30

طعم خيس اندوه .... اتفاق افتاده
يه آه خداحافظ .... يه فاجعه ساده
خالي شدم از رويا .... حسي منو از من برد
يه سايه شبيه من .... پشت پنجره پژمرد
اي معجزه خاموش .... يه حادثه روشن شو
يک لحظه فقط يه آه .... همجنس شكفتن شو
از روزنه اين كنجه .... خاكستري پر پر
مشغول تماشاي .... ويرون شدن من شو
برگرد كه برگشتن .... از فاصله دورم كن
يه خاطره با من باش .... يه گريه مرورم كن
از گرگر بي رحم .... اين تجربه من سوز
پرواز رهايي باش .... به ضيافت ديروز
به كوچه كه پيوستي .... شهر است و لبا لب شو
لحظه آخر لحظه .... شب عاقبت شب شد
آغوش جهان روبه .... دلشوره شتابان بود
راهي شدن حرف .... نقطه چين پايان بود

یک پله بالاتر از خدا

معجزه

2008-08-17T19:05:00.000+04:30

در تب و تاب رفتنم به فكر راهي شدنم
تو اي هميشه همسفرمرا شناختي تو اگر مرا پس از من بنويس به هر كس از من بنويس
اي تو هواي هر نفس هر نفس از من بنويس مرا به دنيا بنويس هميشه تنها بنويس
به آب و خاك آتش و باد براي فردا بنويس تو جان من باش و بگو به ياد من باش و بگو
ميلاد من باش و بگو جانان من باش و بگو نفس اگر امان نداد روي خوشي نشان نداد
رفت و دوباره برنگشت مرا دوباره جان نداد دست و زبان من تو باش نامه رسان من تو باش
ای حافظه تبار من نام و نشان من تو باش بگو حكايت مرا قصه هجرت مرا
توشه اي از غزل ببخش راه زيارت مرا نفس اگر توان نداد مرا دوباره جان نداد
به اين هميشه نا تمام زمان اگر امان نداد توجان من باش و بگو زبان من باش و بگو
بر سر گلدسته عشق اذان من باش و بگو بگو كه مثل من كسي به پاي عشق سر نداد
از آنسوي آبي آب خبر نشد خبر نداد

....

دلم گرفته

2007-12-26T00:08:00.001+03:30

عصر ما عصر فریبه عصر اسمای غریبه عصر پژمردن گلدون چترای سیاه تو بارون
شهر ما سرش شلوغه وعده هاش همه دروغه آسموناش پره دوده قلب عاشقاش کبوده
خونه هامون پر نرده پشت هر پنجره پرده قفسا پره پرنده لبای بدون خنده
چشما خونه سوًاله مهربون شدن محاله نه برای عشق میلی نه کسی به فکر لیلی
کاش تو قحطی شقایق بشینیم توی یه قایق بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها
اون قده می ریم که ساحل از من و تو بشه غافل قایقو با هم می رونیم اونجا تا ابد می رونیم
جاییه که نه آسمونش نه صدای مردمونش نه غمش نه جنب و جوشش نه گلای گل فروشش مثه اینجا آهنی نیست
پس ببین یادت بمونه کسی هم اینو ندونه زنده بودیم اگه فردا وعده ما لب دریا
....

کلام آخر

2007-09-05T09:18:00.000+03:30

عاشق همه سال مست و رسوا بادا
دیوانه و شوریده و شیدا بادا
با هوشیاری غصه هر چیز خوری
چون مست شدی هر چه بادا باد
….

رمه ام گم شده است

2007-07-26T10:35:00.000+03:30

بر آن فانوس که اش دستی نیفروخت
بر آن دوکی که بر رفت بی صدا ماند
بر آن آئینه زنگار بسته
بر آن گهواره که اش دستی نجنباند
بهار منتظر بی مصرف افتاد
....

پوکر

2007-07-20T01:18:00.000+03:30

تو غربتي كه سرده تمام روز و شب‌هاش غريبه از من و ما عشق من عاشقم باش

عشق من عاشقم باش كه تن به شب نبازم با غربت من بساز تا با خودم بسازم

عشق من عاشقم باش عشق من عاشقم باش

تو خواب عاشق‌ها رو تعبير تازه كردي كهنه حديث عشق رو تفسير تازه كردي

گفتي كه از تو گفتن يعني نفس كشيدن از خود گذشتن من يعني به تو رسيدن

قلبمو عادت بده به عاشقانه مردن از عشق زنده بودن از عشق جون سپردن

وقتي كه هق‌هق عشق زجه احتياجه سر جنون سلامت كه بهترين علاجه

عشق من عاشقم باش عشق من عاشقم باش عشق من عاشقم باش

اگرچه مهلتي نيست براي با تو بودن اگرچه فرصتي نيست عشق من عاشقم باش

نذار بيفتم از پا بمون با من كه بي تو نمي‌رسم به فرداعشق من عاشقم باش

عشق من عاشقم باش

....

خدا مرده انا الحق

2007-07-15T07:53:00.000+03:30

در دو روز عمر کوته سخت جانی کردم
با همه نامهربانان مهربانی کردم
هم دلی هم آشیانی هم زبانی کردم
بعد از این بر چرخ بازیگرامیدم نیست
آن سرانجامی که بخشاید نویدم نیست
هدیه از ایام جز موی سپیدم نیست
من نه هرگز شکوه ای از روزگاران کرده ام
نه شکایت از دو رنگی های یاران کرده ام
گر چه شکوه بر زبانم می فشارد استخوانم
من که با این برگ ریزان روز و شب سر کرده ام
صد گل امید را در سینه پر پر کرده ام
دست تقدیر این زمانم کرده هم رنگ خزانم
پشت سر پل ها شکسته پیش رو نقش سرابیست
هوشیار افتاده مستی در خرابات خرابی
مهربانی کیمیا شد مردمی دیریست مرده
سر فرازی را چه دانم سر به زیری سر سپرده
می روم دل مردگی ها را ز سر بیرون کنم
گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم
بر کلاف ناهماهنگ جدایی خط کشم
در سرود آفرینش نغمه ای موزون کنم
در دو روز عمر خود بسیار دل مردیده ام
بس ملامت ها کز این نامردمان بشنیده ام
سر دهم در گوش جانم بوی همرنگ شبانم
من که عمر رفته را خاکستر غم چیده ام
زین سبب گردی ز خاکستر به خود پاشیده ام

گر بمانم یا نمانم بنده پیر زمانم

غروب

2007-07-12T01:25:00.000+03:30

آه ای دیار دور ای سرزمین کودکی من
خورشید سرد مغرب ر من حرام باد تا آفتاب توست بر آفاق باورم
من نقش خویش را همه جا در تو دیده ام تا چشم بر تو دارم در خویش ننگرم
ای ملک بی عبور ای مرز و بوم پیر جهان بختی ای آشیانه کهنه سیاه باغ
یک کوس ناگهان چون چشم من ز پنجره افتد بر آسمان
می بینم آفتاب تو را در برابرم
....

واسه بلف دیگه دیر شده پوکر باز دستتو خوندن

2007-06-27T20:44:00.000+03:30

برادر جان نمی دونی چه دلتنگم برادر جان نمی دونی چه غمگینم
نمی دونی نمی دونی برادر جان گرفتار کدوم تلسم و نفرینم
نمی دونی چه سخته در به در بودن مثه طوفان همیشه در سفر بودن
برادر جان برادر جان نمی دونی چه تلخه وارث درد پدر بودن
دلم تنگه برادر جان برادر جان دلم تنگه
دلم تنگه از این روزهای بی امید از این شبگردی های خسته و ما یوس
از این تکرار بیهوده دلم تنگه همیشه یک غم و یک درد و یک کابوس
دلم تنگه برادر جان برادر جان دلم تنگه
دلم خوش نیست غمگینم برادر جان از این تکرار بی رویا و بی لبخند
چه تنهاییه غمگینی که غیر از من همه خوشبخت و عاشق عاشق و خرسند
به فردا دل خوشم شاید که با فردا طلوع خوب خوشبختی من باشه
شبو با رنج تنهاییه من سر کن شاید فردا روز عاشق شدن باشه
دلم تنگه برادر جان برادر جان دلم تنگه

صدای پای آب

2007-06-21T08:09:00.000+03:30

اگه زخمی می شدم به دست تو مرحم بود
زخم قیمتی من محتاج مرحم نمی شد
اگه بارون عزیز با تو بودن می گرفت
گل سرخ قصمون تشنه شبنم نمی شد
....

من اینجائیم شمعم اینجا می سوزد

2007-06-18T09:34:00.000+03:30

هو علی مدد ما چه خسته ایم
هو علی مدد دل شکسته ایم
از صدا افتاده تار و کمونچه
مرغ بی پرم کوچه به کوچه
....

حرف عشق تو رو با کی بگم همه حرفا آخه گفتنی نیست

2007-05-28T08:10:00.000+03:30

ر وصالت چه را بیاموزم در فراغت چه را بیاموزم
یا تو با درد من بیامیزی یا من از تو دوا بیاموزم
می گریزی ز من که نادانم یا بیامیز یا بیاموزم
چون خدا با توست در شب و روز بعد از این از خدا بیاموزم
در وفا کسی نیست تمام استاد پس وفا از وفا بیاموزم
....

دیگه از حرف زور طاقتم تاب شده و بد جور دلم گرفته

2007-05-07T08:38:00.000+03:30

گیرم که در باورتان به خاک نشستم
و ساقه های جوانم از ضربه های تبرهاتان زخم بر داشته
با ریشه چه می کنید
گیرم که بر سر این بام بنشسته در کمین پرنده ای
پرواز را علامت ممنوع می زنید
با جوجه های نشسته در آشیانه چه می کنید
گیرم که می زنید گیرم که می برید گیرم که می کشید
با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید
تمام بغض قناری ها صداتو تر سونده
اجاق کینه پاییزی گلاتو سوزونده
تو اون ستاره خاموشی که خواب تو رو برده
پیام سرخ شقایق ها تو قلب تو مرده
چشات مثه شبه بارونی دلت پر از غم پنهونی
مثل پرنده زندونی بخون به ناله دل
مثال تیغ گل زردم به شعر خسته بارونم
ببین که قایق امیدم نشسته بی تو به گل
غم غریبه کدوم غروبی که عطر پاییز گرفته بوی تنت
نگات به سوی کدوم ستارست که قلب پارت به زیرپیرهنت
من و تو چله نشین این شب پر از نور و امید
من و تو سایه غمگین غروب این همه هیچ
چرا به سفره ما دیگر نشانی از نان نیست به خاک غم زده شبنم نمی ز باران نیست
....

به اندیشیدن خطر مکن روزگار غریبیست نازنین

2007-05-01T22:00:00.000+03:30

عشق به شکل پرواز پرندست
عشق خواب یه آهوی دوندست
من زائری تشنه زیر بارون
عشق چشمه آبی که کشندست
من می میرم از این آب مسموم
اما اون که مرده از عشق تا قیامت هر لحظه زندست
مرگ عاشق عین بودن اوج پرواز پرندست
....

ذهن زيبا

2007-04-09T02:16:00.000+03:30

خوش به حال جام لبريز از شراب
خوش به حال آفتاب
اي دل من گرچه در اين روزگار
باده رنگين نمي بيني به جام
جامت
از آن مي كه مي بايد
تهيست
اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
....

سیزده به در آنطرف تر از نقطه چین ها

2007-04-03T00:07:00.000+03:30

شات قشنگ و زیباست
درد و بلات به جونم
لبات می مونه مثله
شکوفه های گیلاس
....

هبوط در کویر

2007-02-18T23:50:00.000+03:30

امروز ما امروز فریاد فردای ما روز بزرگ میعاد

بگو که دوباره می خوانم با تمامی یارانم گل سرود شکستن را

بگو که به خون می سرایم دوباهر با دل و جانم حرف آخر رفتن را

بگو به ایران بگو به ایران

....

آزادی نسل صبور و سوخته

2007-02-06T02:43:00.000+03:30

بیایید و بسازید جون منم روش
همه دنیا فدای تاری از موش
....

عاشورا

2007-01-11T02:25:00.000+03:30

هر که عاشق شد جفا بسیار می باید کشی
بهر یک گل منت از صد خار می باید کشید
من به مرگم راضیم اما نمی آید اجل
بخت بد بین کز اجل هم ناز می باید کشید
....

من تو را دوست دارم

2007-01-09T02:23:00.000+03:30

تو تموم طول جاده که افق برابرم بود
شوق تو راه توشه من اسم تو همسفرم بود
منه دل شیشه ای هر جا پر شکستن که شکستم
زیر کوه بار غصه پر نشستن که نشستم
عشق تو از خاطرم برد که نحیفم و پیاده
تو رو فریاد زدم و باز خون شدم تورگ جاده
....

عقل در شرحش چو خر در گل بخفت

2007-01-02T23:04:00.000+03:30

آهاي آهاي يكي بياد يه شعر تازه تر بگه

....

چه بوده آن گناه من که یار من نمی شوی

2006-12-28T05:24:00.000+03:30

بیا لب وا کنیم هم غصه من بیا بیدار کنیم خوابیده ها رو
بیا آشتی بدیم ما قصه هامون تموم دستای از هم جدا رو
بیا گلخونه کن ویرونه ها رو که عمری جای زاغا رو بگیره
نمی خوام گلدون مادر بزرگم رو تاخچه از بوی غربت بمیره
....

شب یلدا

2006-12-22T21:49:00.000+03:30

بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
که باران بلا می باردت از آسمان بر سر
در ماتم سرای خویش را بر هیچکس مگشا
که مهمانی به غیر از مرگ را بر در نخواهی دید
زمین گرم است از باران بی پایان خون امروز
ولی دلهای خونین جامگان در سینه ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه این در
که قلب آهنین حلقه هم آکنده از درد است
نگاه خیره را از سنگ فرش کوچه ها بر دار
که اکنون برق خون می تابد از آیینه خورشید
دو چشم منتظر را تا به کی بر آستان خانه می دوزی
تو دیگر سایه فرزند را بر در نخواهی دید
ببین آن مغز خون آلوده را آن پاره دل را
که در زیر قدمها می تپد بی هیچ فریادی
سکوتی تلخ در رگهای سردش زهر می روید
ببین با طعنه می گوید که بعد از مرگ آزادی
زمین می جوشد از خون زیر این خورشید عالم سوز
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود پیروز
....

نیست در این شهر نگاری که دل ما ببرد

2006-12-13T06:36:00.000+03:30

نون و پنیر و حق حق سفره سرد عاشق
نون و پنیر و فندق رخت عزا تو صندوق
نونه بیات و حلوا سوخته حریر دریا
نون و پنیر و گردو قصه شهر جادو
نون و پنیر و بادوم یه قصه نا تموم
نون و پنیر و سبزی تو بیش از این می ارزی
....